Asrın Şiiri

Çetin ve zorlu yollar aşmaya çıktık o gün,
Yolu açanın ardından, vermeden tek ödün...
Dünyayı farklı anladığın günler daha dün
Sana bir muştudur imanla uyandığın gün.

Yolcu! Sen herkesle aynı yolda mı yolcusun?
Seçtiğimiz yol onun yolu bilmiyor musun?
Sen yeniden dirilmiş bir nefersin, yürüyorsun
Anla, olma yaşayan ölüler gibi suskun!

Bildinse bu dirilişi anlat artık şimdi
Uğrunda ölünecek o kutlu ülkü neydi
Olunur mu adımsız bu ümmedin şehidi
Hazır mısın adım atmaya cihada şimdi

Cihat edenin ulu namına salih derler
Kutlu kervana katılmayana zahid derler
Toparlan yolcu! Seni almadan gidemezler
Hak yolunda kılıç savuran mübarek erler

Etrafına bak, her yaştan insan, mahşer sanki
Herkesin yüzünde tebessüm, bir sevinç vaki,
Yol yorgunu ve bitap halde. "sarhoşlar?" Belki,
Hayır! Biliyorlar, Allah'ın adı kalır baki!

İman eden salihler direndiler hak için.
Sabıra erdiler, oldular katında seçkin.
Şimdi söyle, olabilir misin sen de emin?
Kervana katılabilir misin Allah için?

Bil ki, biz yeryüzünün en büyük suçlusuyuz
Seninle ben artık aynı yolun yolcuyuz
Zindanda dahi kervan kurar diye şuursuz
Prangalar susturamaz diye namussuzuz

Değilsek de salih, biz iman için konuştuk
Bazen de Allah'tan bildik ancak öyle sustuk
Dost, anlattım sana iman, o mukaddes ufuk
Peşi sıra Asır'dan gelen üç mübarek buyruk

Hak dedim onu konuştum. Ne de büyük kusur,
Getirmedi dilim cihanda bir lahza huzur.
Bundan gayrıdır susarım kalemim konuşur,
Son sözü ben teneşirdeyken bile duyulur.