Ayrılığın Başlangıcı

Hayalini anlatmaya çalıştığım zaman
Kelimeler düşünce altında eziliyor
Kalemi elime alıp seni yazdığım an
Kalp, mürekkep ve kağıt altında eziliyor

İçimde bir canavar sensizlikten bahseden
Gidişindeki acı duygulardan söz eden
Öyle bir mahluk ki bu her saniye büyüyen
Uykum Onun dişleri altında eziliyor

Sen ölürken beynimin sonsuz karanlığında
Kaldım bir başıma ıssız zihin zindanlarında
Beni bırakıp giderken ne vardı aklında
Aklım gözyaşlarının altında eziliyor

Nazarımda sen diye akan yaslı damlalar
Beni benden alıp senin yoluna doğru akar
İsmin hatırıma kör bir kurşun gibi dalar
Kanım damarlarımın altında eziliyor

Baktığım ayna gözümün ferini kopartır
Yalnız yürüdüğüm her yol seni hatırlatır
Ağzından çıkan her kelime beni aldatır
Verilen sözler yalan altında eziliyor

Şimdi ayrılığın hediyesidir bu şiir
Sana yetmezse bu acı hançerini geçir
Hatıralar için bu kıta son iç çekiştir
Dizelerim ayrılık altında eziliyor