Sonbahar

Ellerim umuda açılacakken
Neden yüzüme vuran soğuk rüzgar
Aştığım yollara dönüp bakarken
Neden yazdan kalma öksüz sonbahar

Yüzler, hep rüyalarımda canlanan
Kalbimde ölüp zihnimde yaşayan
İşte bu, her sabah beni ayıltan
Beraber uyuduğum o sonbahar

Kollarım artık taşıyamaz oldu
Avucum hayatı kavramaz oldu
Derdime tek geceler sırdaş oldu
Bana yağmurun mu kaldı sonbahar?

Eylül'de doğduğumdan mıdır bilmem
Kendi ağacıma ihanet etmem
Benden vaz geçse de o, ben geçemem
Biz beraber anlamlıyız sonbahar

Dertler üstüne dert biriktirmişim
Sanki dünya akmış ben beklemişim
Herkes yabancı, ben kimsesizmişim
Dostum üstüme dökülen sonbahar

Kim bilir, güneş tekrar doğacak mı?
Yakamoz kıyımıza vuracak mı?
Sence bir gün karşıma çıkacak mı
Beni sen gibi anlayan sonbahar?

İçine doğup, içime attığım
Kalbimi besleyen hayat azığım
Gölgesinde dermanlar aradığım
Benim dert ortağım sensin sonbahar

Ben yaşamadım yemyeşil baharı
Bildiğim yalnız turuncu ve sarı
Beni sevmez baharın gök kırları
Sen bas beni yüreğine sonbahar

Varsın okşanmasın başım ağlarken
Varsın duymasınlar feryat ederken
Sen kaldır beni kolumdan düşmüşken
Kimse sormazken halimi sonbahar