Sevda

Mısra mısra dizilse uçsuz bucaksız kainat,
Kıtalarca yazılsa tarih, ezelden ebede;
Açığa çıksa sayfa sayfa şüphesiz hakikat,
Bin cilt kitap olsa varlık, yetmez seni tarifte...

Uyku gözlerimi yuva bellemişken kendine;
Gözümü yumar, uykuda düşerim yüreğine.
Keşfedilen her renk unutulsa dünden bugüne
Bir yol bulurum yine gözlerinin tarifine...

Yıldız nuru suretin yoksa da karşımda şimdi,
Lazım mı sevmek için yüzündeki çil adedi?
Sen desen de böylesi bir sevda aşmaktır haddi.
Unutma. Bende yok sen diye akan kanın bendi.

Derdimi derim ben, yürekten hisli şiirlerle.
Hicranı bağlarım ummana kağıt fenerlerle,
Kanım' damlası ezilir paslı demir dişlerle,
Yaram kabuk bağlar senin ay kokulu teninle

İspatıdır bu sözler, aşk hudut falan tanımaz,
Seven gönül ne kadar darbe alsa da uslanmaz,
Bir tokat da sen atsan, gönül bu aşktan usanmaz.
Sen her ne kadar desen de bu iş uzaktan olmaz,
Bir kavuşma fikridir fıtratta gurbet tanımaz.

Şiir anlatır sevdayı, tecelli eder özde
Aşık söyler sözü ama bil ki aşk kalmaz sözde
Hoş görme sen bu canı, geçici bir hevestir de
Kolay geçmez sevda her ne kadar istemesen de