Küfe ve Sepet

Ömür sermayesi bu, ne kasa
Ne de para dolu bir çanta.
Kredi veremez hiçbir banka.
Başı da belli sonu da
Sadece beyaz kumaş, bir parça

Eksilir artmaz bir sermaye
Koysan da tüm birikimini söğüt bir küfeye
Hamalız yıllarca bu ağır şeye
Yaşamak için muhtacız bu senede
Kabirde bakılmasa da içine

Bir de hasır sepet vardır küçük ve dar
Tüm yaşananlar, anılar, günahlar ve sevaplar
Sermayeden kalbe, hasır sepete akar
Kabre ve başka kalbe dökülmek için
Ve sermayesini aşkla paylaşmak için

Ey insan! Eşrefi mahlukat
Sen ki küfeden umma medet
Boşaltır tüm küfeni ölüm denen kudret
Hasır da olsa küfeden sağlamdır sepet
Ecel gelmeden doldur, etme gaflet
Hiç olmazsa bir tel saç, bir şehadet